سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

188

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : لدعواه الاجماع : اين عبارت علّتست براى [ انما جعلنا ] و ضمير مجرورى در [ لدعواه ] بمصنف ( ره ) راجعست . قوله : نكاح من عداها : ضمير در [ عداها ] به كتابية راجع است . قوله : فلولا تغليبه الاسم عليها : ضمير در [ تغليبه ] به مصنف ( ره ) و در [ عليها ] به مجوسيه عود مىكند . قوله : لدخلت فى المجمع على تحريمه : ضمير در [ لدخلت ] به مجوسيه رجوع نموده و در [ تحريمه ] به الف و لام موصول در [ المجمع ] راجع است . قوله : و وجه اطلاقه عليها : ضمير در [ اطلاقه ] به اسم كتابى و در [ عليها ] به مجوسيّه راجعست . قوله : انّ لها شبهة كتاب : ضمير در [ لها ] به مجوسيّه عود مىكند . قوله : صح بسببه التجوز : ضمير مجرورى در [ بسببه ] به شبهة كتاب راجع است . قوله : انّ حكمها حكمها : ضمير در اوّل بمجوسيّه و در دوّم به كتابية راجعست . قوله : من انّه لو اسلم زوج الكتابية : ضمير در [ انّه ] به معناى [ شأن ] است . قوله : فالنكاح بحاله : ضمير در [ بحاله ] بنكاح عود مىكند . متن : و لو ارتد أحد الزوجين عن الإسلام قبل الدخول بطل النكاح سواء كان الارتداد فطريا أم مليا ، و يجب